Najważniejsze fakty w pigułce
Barki odgrywają kluczową rolę dla każdego sportowca, ponieważ to one kształtują męską sylwetkę. Niestety, ta grupa mięśni często nie chce się rozwijać, co jest dość częstym problemem, ponieważ trenujący często popełniają wiele błędów podczas ćwiczeń na ten obszar ciała.
Nie rozwijają się mięśnie barkowe. Błędne wybory ćwiczeń
Mięśnie barkowe są kluczowe dla osób, których celem jest estetyczny wygląd. Co może powodować trudności podczas rozwoju mięśni barkowych i jakie są sposoby na ich rozwiązanie? Ćwiczenia fizyczne prowadzą do szeregu procesów w organizmie, co prowadzi do wzrostu mięśni. Główne mechanizmy tych zmian to: - mechaniczne obciążenie i wzrost napięcia mięśniowego, - metaboliczny stres i lokalne czynniki wzrostu. Pierwszy jest spowodowany przez duże obciążenie stosowane w ćwiczeniach wielostawowych, zaś drugi mechanizm jest głównie wynikiem ćwiczeń izolacyjnych i przedłużonego czasu pod napięciem. Wysokie napięcie mięśniowe wywołuje szereg zmian, wzmacnia działanie układu hormonalnego (wydzielanie najsilniejszych hormonów anabolicznych w organizmie). To testosteron, hormon wzrostu, insulina, IGF-1 oraz inne hormony powodują, że mięśnie rozrastają się. Na tym mechanizmie należy się skupić, gdy celem jest rozbudowa mięśni.
Nieodpowiedni dobór parametrów treningowych
Parametry treningowe, takie jak ilość serii, powtórzeń, szybkość (szybkość i liczba powtórzeń tworzą czas pod napięciem - TUT) oraz czas odpoczynku, zależą głównie od celu, morfologii włókien mięśniowych i typu ćwiczenia. Badania wykazują, że mięśnie kończyn mają zbliżoną ilość włókien mięśniowych z niewielkimi różnicami między poszczególnymi aktami. Dzięki tej wiedzy można odpowiednio dobrać parametry treningowe. Istnieją dwa mechanizmy, które przyczyniają się do wzrostu mięśni: napięcie mięśniowe i stres metaboliczny. Napięcie mięśniowe zwiększa się wraz ze wzrostem obciążenia, a obciążenie, które można podnieść, jest większe, jeśli ktoś ma większą siłę. Aby zwiększyć siłę w mięśniach o takiej samej ilości włókien mięśniowych, należy wykonać 5 serii po 4 powtórzenia lub 3 serie po 6 powtórzeń. Szybkość dla ćwiczeń skoncentrowanych na rozwoju siły powinna być stosunkowo szybka - całkowity czas pod napięciem około 20 sekund, dlatego tempo mogłoby wynosić 2 0 1 0, 1 0 1 0 z czasem odpoczynku powyżej 120 sekund. Należy pamiętać, by takie parametry treningowe stosować do ćwiczeń, w których można podnieść duże obciążenie, takich jak wyciskanie żołnierskie czy landmine press. Aby wywołać stres metaboliczny, należy wykonać 3 serie po 13 powtórzeń lub 4 serie po 10 powtórzeń przy czasie pod napięciem wynoszącym do 50 sekund, co odpowiada tempowości 3 0 1 0, 4 0 1 0 z czasem odpoczynku 30-60 sekund. Dla tych parametrów świetnie nadadzą się izolowane ćwiczenia, takie jak wznosy czy wyciskania hantlami.
Niewłaściwa procedura
Podczas treningu mięśni kończyn górnych, można zaobserwować wiele błędów, pierwszym z nich jest niewłaściwe ustawienie łokci i nadgarstków podczas wykonywania ruchu wytężenia. Źródło: cdn. stronglifts. Com/wp-content/uploads/overhead-press-elbows. Jpg Kolejnym błędem jest nieodpowiedni koniec ruchu. Źródło: cdn. stronglifts. Com/wp-content/uploads/overhead-press-lockout. Jpg W przypadku wznosów, istnieje kilka sposobów wykonywania tego ćwiczenia. Najlepszym rozwiązaniem jest to, które mniej obciąża struktury stawu ramiennego, a w szczególności mięsień nadgrzebieniowy. Jest to wersja, w której dłonie są ustawione w rotacji zewnętrznej (kciuk skierowany lekko ku górze) - sposób wykonania ćwiczenia jest przedstawiony na poniższym filmie.
Syndrom krzyżujących się elementów górnych
Syndrom krzyżujących się elementów górnych to zaburzenie układu kostnego i mięśniowego, w którym część mięśni wykazuje nadmierną naprężenie, podczas gdy inna część jest osłabiona. Efektem tego jest zwiększenie i zakłócenie naturalnej krzywizny kręgosłupa, co powoduje zmianę postawy ciała.
Lokalna stabilizacja w złożonym układzie stawu ramiennego
Złożony układ stawu ramiennego składa się z trzech mniejszych stawów: stawu ramiennego, stawu mostkowo-obojczykowego oraz stawu barkowo-obojczykowego, a także połączeń żebrowo-łopatkowych. Staw ramienny posiada największy zakres ruchu spośród wszystkich stawów, lecz jednocześnie jego budowa nie gwarantuje wysokiej stabilności. Aby zapewnić sobie stabilność, organizm wykształcił specjalne struktury zwane stabilizatorami lokalnymi, którymi są głównie mięśnie stożka rotatorów, w skład którego wchodzą mięśnie nadgrzebieniowy, podgrzebieniowy, obłego mniejszego oraz podłopatkowego. Może dojść do zaburzenia pracy tych mięśni, co może mieć wpływ na rozwój mięśni naramiennych. W przypadku osłabienia mięśni stożka rotatorów, mięśnie naramienne muszą wytwarzać więcej siły, zarówno na ruch stawu ramiennego, jak i jego stabilizację. Ocenić, czy mamy problem z siłą lub wydolnością mięśni stożka rotatorów, można poprzez przeprowadzenie specjalistycznych testów.