3 min czytania
Trwałe problemy z zaparciami. Trwałe problemy z zaparciami u dzieci
Mateusz Pawlak
✓
Ekspert Diets Premium • 24.03.2026
✓
Zweryfikowane merytorycznie przez dietetyka klinicznego:
Treść artykułu została zweryfikowana pod kątem zgodności z normami żywieniowymi IŻŻ, WHO oraz standardami klinicznymi PTGiP.
| Ekspert Diets Premium Mateusz Pawlak | min czytania 3 min | Zweryfikowane merytorycznie przez dietetyka klinicznego 24.03.2026 |
Odtwarzacz głosowy
•Odsłuchaj treść artykułu na żywo
0:00
/
0:00
Najważniejsze fakty w pigułce
Trwałe problemy z zaparciami to problem, który zwykle łączymy ze starszymi ludźmi.. Niestety, okazuje się, że jest to poważne zaniepokojenie, które dotyka znacznej części społeczeństwa na całym świecie, w tym aż około 15 procent dzieci. Zwykle jest to trudność, która jest tłumiona ze względu na poczucie wstydu lub niechęć do poruszania tematu.. Inni sądzą, że ten problem jest przejściowy i samoistnie ustąpi.. Niestety, kluczową rolę odgrywa tutaj odpowiedni sposób odżywiania się i postawa chorego.
Plan Żywieniowy
Chcesz wdrożyć te zasady w codziennej diecie?
Nasz inteligentny generator ułoży dla Ciebie zbilansowany jadłospis w 3 minuty, uwzględniając zalecenia z tego artykułu.
Chroniczne powstrzymywanie wypróżnień
Chroniczne powstrzymywanie wypróżnień, znane również jako zachowanie retencyjne, to długotrwałe, czynnościowe unikanie defekacji spowodowane osłabionymi ruchami perystaltycznymi jelita grubego lub nadmiernym skurczem jego ściany mięśniowej. Może również wynikać z świadomego unikania wypróżnień z powodu negatywnych skojarzeń, lęku przed toaletami publicznymi, wstydu lub odczucia obrzydzenia. Kluczową rolę odgrywa tu stan psychiczny pacjenta. W przypadku takich zaburzeń konieczne jest nie tylko wsparcie psychologiczne, ale także wprowadzenie do diety produktów wspomagających wypróżnienia i eliminujących zaparcia, często towarzyszące bóle i dyskomfort w brzuchu. Przyczyny nawykowych zaparć mogą mieć charakter metaboliczny, neurologiczny lub endokrynologiczny.
Kształtowanie nawyków defekacyjnych u dzieci
Proces kształtowania nawyków defekacyjnych u dzieci trwa aż do 16. roku życia. Dzieci często postrzegają defekację jako nieprzyjemny i wstrętny proces, dlatego starają się go unikać. W konsekwencji stolce są wydalane rzadziej niż dwa razy w tygodniu, są szerokie i obfite. Często obserwuje się tzw. postawę retencyjną, w której dziecko przez silne naciskanie pośladków i nagłe przerwanie aktywności próbuje powstrzymać oddawanie stolca. W efekcie dziecko może siadać lub kucać, a po pewnym czasie, gdy uczucie parcia mija, wraca do zabawy. Kluczowe jest zapewnienie dziecku odpowiedniej ilości błonnika, np. poprzez włączenie do diety produktów pełnoziarnistych, takich jak grube kasze, chleb razowy czy ryż brązowy. Problem ten dotyczy aż 15% dzieci, powodując u nich niepokój i stres. Ze względu na wstyd, dzieci nie chcą rozmawiać z rodzicami na ten temat, co zwiększa ryzyko powikłań, np. nietrzymania stolca w przyszłości. Podsumowując, zaparcia nawykowe są powszechnym problemem, a dzieci, ze względu na wstyd, obrzydzenie, lęk przed odrzuceniem lub korzystaniem z toalet publicznych, a także ból, starają się unikać defekacji, zużywając przy tym ogromną ilość energii fizycznej i psychicznej.
Tagi
mgr Mateusz Pawlak
✓Ekspert Diets Premium
Ekspert zespołu Diets Premium. Specjalizuje się w planach żywieniowych, sportach siłowych oraz planach treningowych.
Zobacz profil →
