Krwistoczerwone pomarańcze - ich cechy i zastosowanie

Moro, Tarocco i Sanguinello to tajemniczo brzmiące, sycylijskie trio odmian wyróżniających się intensywnie czerwoną barwą miąższu. Uprawiane są one w prowincji Enna, Catania oraz Siracusa w południowo-wschodniej części Sycylii. Charakterystyczny czerwonawy kolor zawdzięczają bliskości Etny i specyficznemu mikroklimatowi w tym rejonie, szczególnie dużym różnicom temperatur pomiędzy nocą i dniem. W przeciwieństwie do pozostałych rodzajów, wytwarzających jedynie karoten (żółtopomarańczowy barwnik), czerwone pomarańcze produkują również antocyjany, odpowiedzialne za charakterystyczną, krwistoczerwoną barwę dojrzałych owoców. Uważa się, że właśnie to niepowtarzalne zestawienie czynników (m.in. Wysokie amplitudy temperatur między nocą a dniem) decydują o wyjątkowości tych krwistoczerwonych cytrusów. Podobne owoce są uprawiane w innych częściach południowych Włoch, w Hiszpanii, Maroku, na Florydzie i w Kalifornii, jednak większość smakoszy jest zgodna, iż oryginalny smak sycylijskich pomarańczy jest nie do odtworzenia w innym klimacie.

Czerwone pomarańcze nie różnią się znacznie właściwościami od swoich pomarańczowych koleżanek. Podobnie jak inne odmiany cytrusów, są owocami zasobnymi w witaminę C – Tarocco ma jej najwyższą zawartość spośród wszystkich czerwonych odmian, głównie ze względu na żyzność gleby otaczającej Etnę. Witamina C pełni w organizmie wiele różnorakich funkcji – od wzmacniania odporności, przez ułatwienie wchłaniania żelaza po zwiększenie elastyczności skóry i naczyń krwionośnych. Razem z innymi przeciwutleniaczami (których szczególnie dużo jest w pomarańczach czerwonych) pomaga w walce z wolnymi rodnikami, które wpływają m.in. Na stan skóry i proces starzenia. Beta-karoten, będący prekursorem witaminy A, pośrednio wpływa na wzrok, zaś hesperydyna zawarta w pomarańczach w znacznej ilości ma działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne. Korzystne działanie na serce wywiera również występujący w cytrusach potas. Antocyjany, które wyróżniają sycylijskie pomarańcze spośród popularnych, pomarańczowych odmian, pozytywnie wpływają m.in. Na układ krążenia. Ich wysoka podaż działa przeciwzapalnie, antyagregacyjnie i wzmacniająco na naczynia krwionośne. Istnieją również doniesienia o antynowotworowym działaniu antocyjanów. Pomarańcze – zarówno pomarańczowe, jak i czerwone – najlepiej jadać razem z cienką, przezroczystą skórką bezpośrednio otaczającą miąższ, ze względu na dodatkową ilość błonnika w porcji oraz flawonoidów potęgujących pozytywne działanie witaminy C. Warto pamiętać, iż najlepiej spożywać świeże i nieprzetworzone owoce. W takiej postaci zawierają najwięcej walorów odżywczych i błonnika, które w procesie obróbki zostają częściowo utracone. Spożywanie pomarańczy w postaci soku wiąże się również z wyższą podażą cukrów prostych i kalorii przy mniejszej ilości błonnika, niż w przypadku całego owocu z cienką skórką.

Czerwone pomarańcze, podobnie jak popularne odmiany, mają szerokie zastosowanie w kuchni. Można jeść je solo, w postaci soku lub koktajlu. Mogą być składnikiem sałatki owocowej lub oryginalnym dodatkiem do wykwintnych dań. Atrakcyjny i niespotykany, krwistoczerwony wygląd połączony z wyjątkowo słodkim smakiem sprawia, że sycylijskie pomarańcze są znanym i chętnie wykorzystywanym przez szefów kuchni dodatkiem. Poszczególne odmiany czerwonych cytrusów nieco się od siebie różnią, i tak: Moro – jest najbardziej kolorową i „krwawą” z sycylijskich odmian pomarańczy, o czerwonym miąższu i skórce z jasnoczerwonym rumieńcem. Jej smak i aromat jest bardziej intensywny niż w przypadku zwykłych odmian. Owoc ten ma charakterystyczny, słodkawy smak z nutą malin i goryczki. Zawiera bardzo dużą ilość antocyjanów; Tarocco – jest to średniej wielkości owoc, słodki, soczysty i aromatyczny. Odmiana szczególnie popularna we Włoszech. Posiada cienką pomarańczową skórę, która może lekko się przebarwiać na czerwono. Miąższ ma kolor pomarańczowo-czerwonawy. Najczęściej jest to odmiana bezpestkowa; Sanguinello – dojrzewa podczas krótkiego okresu pomiędzy lutym i marcem. Skórka ma pomarańczowy kolor, delikatny miąższ i słodki smak, zdecydowanie mniej intensywny niż smak Moro. Jest to najdelikatniejsza ze wszystkich odmian. Pomarańcza ta jest doskonała do jedzenia w całości jak i w postaci soków. Przepis na lody z czerwonej pomarańczy Składniki: 1, 5 szklanki świeżo wyciśniętego soku z czerwonych pomarańczy, około 7–8 sztuk 2 szklanki mleczka kokosowego pół szklanki ksylitolu 2 łyżki likieru pomarańczowego Przygotowanie: pół szklanki soku z czerwonej pomarańczy przelać do małego garnuszka. Dodać ksylitol i podgrzewać, mieszając, do momentu rozpuszczenia się cukru. Zdjąć z palnika. Podgrzany sok wlać do większego naczynia, dodać resztę soku z pomarańczy, mleczko kokosowe, likier lub wódkę. Wymieszać. Przykryć folią spożywczą i odstawić na całą noc do lodówki. Schłodzone składniki zmiksować (końcówka miksera ubijająca), przelać do pojemnika, włożyć do zamrażarki. Podczas chłodzenia mniej więcej co 30 minut przez pierwsze 3 godziny miksować, by nie wytworzyły się kryształki lodu i by lody był bardziej puszyste. Zamrozić. Rozwiń.

Bez wątpienia warto spożywać zarówno sycylijskie, jak i pozostałe odmiany pomarańczy ze względu na ich walory odżywcze i smakowe. Odmiany Moro, Tarocco i Sanguinello, dzięki wyższej zawartości antocyjanów mogą mieć dodatkowe korzyści zdrowotne, a ich oryginalny wygląd i wyrazisty smak z reguły jest bardziej atrakcyjny dla konsumentów. Nie oznacza to jednak, iż powinniśmy porzucić znane dotychczas odmiany w imię sycylijskich koleżanek. Warto wiedzieć o istnieniu i korzystnych walorach odżywczych czerwonych gatunków pomarańczy, jednak zarówno te, jak i pomarańczowe cytrusy powinno się uwzględniać w swojej diecie. Poczytaj także o skórce z pomarańczy!