Lucerna siewna (Medicago sativa) – właściwości lecznicze, profil biochemiczny oraz zastosowanie kiełków w diecie

Lucerna siewna to roślina wieloletnia o fioletowych lub niebieskawych kwiatach i trójlistkowych liściach. Posiada zdolność do wiązania azotu atmosferycznego dzięki symbiozie z bakteriami brodawkowymi, co przekłada się na wysoką zawartość białka w zielu.

Surowiec z lucerny jest skarbnicą witamin: witaminy K, witaminy C, beta-karotenu oraz witamin z grupy B, a także minerałów w formach wysoce biodostępnych: wapnia, magnezu, fosforu, żelaza i krzemu. Zawiera także cenne fitosterole (beta-sitosterol, stigmasterol) oraz chlorofil.

Lucerna wykazuje udokumentowane działanie wspierające zdrowie człowieka:

• Regulacja poziomu cholesterolu – saponiny zawarte w lucernie wiążą cholesterol w świetle jelita, hamując jego wchłanianie i ułatwiając eliminację z organizmu, co sprzyja redukcji frakcji LDL;
• Wsparcie układu krzepnięcia i kości – wysoka zawartość witaminy K wspiera prawidłową krzepliwość krwi oraz aktywuje osteokalcynę, wspomagając mineralizację tkanki kostnej;
• Działanie odkwaszające i detoksykujące – bogactwo składników zasadowych i chlorofilu wspomaga równowagę kwasowo-zasadową organizmu.

Kiełki lucerny to jeden z najbardziej wartościowych dodatków do codziennej diety. W procesie kiełkowania nasion dochodzi do gwałtownej aktywacji enzymów trawiennych oraz namnożenia witamin i przeciwutleniaczy.

Kiełki mają delikatny, chrupiący smak i doskonale pasują do kanapek, sałatek, wrapów i twarożków. Wskazówka bezpieczeństwa: Przed spożyciem kiełki należy zawsze dokładnie opłukać pod bieżącą wodą. Ze względu na zawartość kanawaniny (aminokwasu niebiałkowego), osoby z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) powinny unikać nadmiernego spożywania kiełków lucerny.