1 / 1
1 zdjęcie
2692
Amarant – cechy, składniki odżywcze, sposób przygotowania
Żywienie
Kacper Nowak
Autor
2026-03-23
Data
5 min. czytania
article.read_time
5
Rozdziały
Amarant, mimo że uprawiany od czasów starożytnych, zyskuje tytuł zboża XXI wieku. Wprowadzony do krajów europejskich w XVI wieku, dopiero teraz odkrywamy jego cechy. Amarant to bardzo ogólna nazwa, odnosząca się do roślin z rodziny szarłatowatych. W Polsce najbardziej popularnym gatunkiem jest Amaranthus cruentus, znany również jako szarłat. Jest niezwykle modny i zdobywa przede wszystkim rynek produktów bezglutenowych.
Co to jest amarant i skąd pochodził?
The roots of amaranth cultivation extend to pre-Columbian times. The Aztecs and Mayans widely cultivated it, along with beans, corn, and potatoes, forming the foundation of their diets. Amaranth was also an integral part of religious cults. During festivals, Aztec tribal women would mold a mixture of amaranth seeds, mixed with honey and human blood, into the shapes of gods and snakes. These 'delicacies' were consumed during religious ceremonies. Such practices were so shocking to Spanish conquistadors that amaranth was forgotten for many years. The significance of amaranth to the Aztecs is evident in its mandatory inclusion in the annual tribute to Emperor Montezuma II. Amaranth is not a typical grain but a pseudo-grain. It is an annual, dicotyledonous plant, with scarlet inflorescences at the tips of its stems, hence its common name, charlatan. The color of the flowers can vary depending on the species, with up to sixty different types identified. Amaranth is cultivated not only for use in the food industry but also for ornamental purposes. In Poland, it established itself towards the end of the 1980s. We discovered how undemanding a plant it is, requiring no top-quality soil and managing well with temporary droughts, using water sparingly. The regions of Poland where it is most commonly grown are the voivodeships of Małopolskie, Lubelskie, and Świętokrzyskie.
Amarantus - skład odżywczy
Nasiona amarantusa są bogate w składniki odżywcze. W 100 g znajdują się: - 371 kcal, - 14 g białka, - 7 g tłuszczu, - 65 g węglowodanów, - 7 g błonnika, - 159 mg wapnia (15% dziennego zapotrzebowania), - 7,5 mg żelaza (75% dziennego zapotrzebowania), - 248 mg magnezu (77% dziennego zapotrzebowania).
Amarantus – wartości odżywcze i zalety dla zdrowia
Nasiona amarantusa wykazują unikatowy zestaw składników odżywczych, w szczególności wysoką ilość wysokiej jakości białka i tłuszczów nienasyconych. Amarantus zawiera nawet do 18% białka, które charakteryzuje się doskonałym profilem aminokwasowym. Ziarna te są również bogate w błonnik, zwłaszcza rozpuszczalny, który odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu zdrowia układu pokarmowego. Ponadto, amarantus zawiera znaczne ilości żelaza, wapnia i magnezu.
Jak dokładnie przygotować nasiona amarantu?
Przygotowanie nasion amarantu jest bardzo prostym procesem. Najlepszymi proporcjami są 1/2 filiżanki ziaren do 3/4 filiżanki wody. Nasiona powinny zostać pokryte gorącą wodą, umieszczone na ogniu i doprowadzone do gotowania. Od tego momentu powinny być gotowane przez około 15 minut, aż woda się wyparuje. Amarant nie służy tylko do przygotowywania na sypko. W większości hipermarketów można znaleźć wiele produktów zawierających nasiona szarłatu jako składnik - ciastka, płatki, mąki. Najciekawszym produktem jest jednak puszkowany amarant.
„Eksplodujący” amarantus – przepyszna przekąska
Proces eksplozji nasion amarantusu polega na poddawaniu ich działaniu gorącej pary pod wysokim ciśnieniem, co umożliwia poszerzenie lub rozerwanie struktury wewnętrznej nasion i uczynienie ich lżejszymi. Amarantus popping charakteryzuje się orzechowym smakiem i stanowi doskonały przysmak lub dodatek do jogurtu. W Indiach tradycyjnie nasiona amarantusu przygotowuje się podobnie jak kukurydzę, prażąc je i wykorzystując do przyrządzania laddu – lekkie, prażone nasiona amarantusu miesza się z miodem i innymi dodatkami, dzięki czemu otrzymuje się smaczne kulki. Niestety, koszty amarantusu w porównaniu do tradycyjnych ziaren zbożowych w Polsce pozostają wciąż wysokie. Mimo to warto urozmaicać swoją dietę i spróbować wszystkiego, co zdrowe.
