Jaką dietę powinna stosować kobieta z endometriozą?

Endometrioza stanowi przewlekłe schorzenie o charakterze ginekologicznym, którego istotą jest obecność oraz proliferacja tkanki endometrium – błony wyściełającej wnętrze macicy – poza jej fizjologiczną lokalizacją, co prowadzi do rozwoju przewlekłego stanu zapalnego w obrębie różnych struktur anatomicznych. Pomimo intensywnych badań, etiologia tego zaburzenia pozostaje nie w pełni wyjaśniona, jednakże za kluczowe czynniki predysponujące uznaje się dysfunkcje układu odpornościowego, zaburzenia równowagi hormonalnej, nieprawidłowości anatomiczne w obrębie narządów miednicy oraz uwarunkowania genetyczne. Ektopowe ogniska endometrium najczęściej lokalizują się w obrębie miednicy małej – w tym na powierzchni jajników, jajowodów, więzadeł macicznych, otrzewnej, pęcherza moczowego oraz odcinków jelita. Choroba cechuje się powolnym, często wieloletnim przebiegiem, a jej wczesne etapy mogą przebiegać bezobjawowo. Z czasem jednak rozwijają się zróżnicowane symptomy kliniczne, wśród których dominują: – **dolegliwości bólowe o charakterze cyklicznym lub przewlekłym**, zlokalizowane w obrębie podbrzusza, – **dyspareunia**, czyli ból towarzyszący stosunkom płciowym, – **alguria** (ból podczas mikcji) oraz **proctalgia** (ból podczas defekacji), – **menorrhagia** (obfite, bolesne krwawienia miesiączkowe) z towarzyszącymi zaburzeniami rytmu krwawień, – **plamienia międzymiesiączkowe**, – **zaburzenia pasażu jelitowego** (naprzemienne biegunki i zaparcia, obecność krwi w stolcu), – **pollakisuria** (częstomocz) oraz **hematuria** (krew w moczu), – **niepłodność pierwotna lub wtórna**, stanowiąca istotne obciążenie dla funkcji rozrodczych. Zespół objawów związanych z endometriozą znacząco obniża jakość życia pacjentek, wpływając destrukcyjnie zarówno na sferę fizyczną, jak i psychiczną, w tym na samopoczucie emocjonalne, relacje interpersonalne oraz zdolność do wykonywania codziennych czynności.