1 / 1
1 zdjęcie
428
Żywienie w przypadku choroby Parkinsona – dieta z podziałem i reorganizacją białka
Żywienie
Nauka o żywieniu
Choroba Parkinsonowska
Równowaga
Odpoczynek
Białko
Julia Wójcik
Autor
2026-09-25
Data
2 min. czytania
article.read_time
3
Rozdziały
Choroba Parkinsona jest zaliczana do chorób zwyrodnieniowych układu nerwowego centralnego, w której doznaje się stopniowego ubytku komórek nerwowych, co prowadzi do upośledzenia ruchów i innych objawów, takich jak sztywność mięśni, drżenie w spoczynku lub zaburzenia równowagi postawy.
Odżywianie w przypadku choroby Parkinsona
Badania naukowe potwierdzają, że skuteczność terapii zależy od diety, w szczególności od ilości białka w codziennym jadłospisie oraz jego rozkładu na poszczególne posiłki. W początkowych fazach choroby pacjenci powinni unikać spożywania dużej ilości białka przed przyjęciem leku. Długotrwałe stosowanie lewodopy może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak zmniejszona skuteczność leczenia, zaburzenia równowagi, problemy wegetatywne, spowolnienie procesów poznawczych oraz nagłe zmiany w ruchomości. Pacjentom zaleca się ograniczenie dziennego spożycia białka do 0,8–1,0 g na kilogram masy ciała. Kontrolowana podaż białka pomaga zmniejszyć wahania objawów, eliminować okresy oporności na lek, poprawiać ruchomość i samopoczucie. Rozkład białka na poszczególne posiłki zależy od stylu życia pacjenta oraz stadium choroby.
Dieta z równomiernym rozkładem białka
Dieta z równomiernym rozkładem białka opiera się na systematycznym podziale dziennej dawki białka na kolejne posiłki, przy zachowaniu stosunku węglowodanów do białka na poziomie 5:1 lub 6:1. Jest ona szczególnie polecana osobom z mniej wyraźnymi wahaniami aktywności ruchowej, które są bardziej aktywne w godzinach wieczornych. Pacjent powinien spożywać pięć posiłków dziennie, a każdy z nich powinien zawierać warzywa, owoce oraz niewielkie ilości oliwy, oleju i masła.
Dieta z kontrolowaną dystrybucją białka
Dieta z redystrybucją białka polega na konsumpcji większości dziennej dawki białka w godzinach wieczornych. W ciągu dnia (od rana do późnego popołudnia) całkowita ilość białka nie powinna przekraczać 7–10 g (ok. 10% dziennego zapotrzebowania). Wymaga to stosowania produktów zbożowych o niskiej zawartości białka. Pacjenci powinni spożywać obfite kolację bogatą w białko, a po około godzinie – wysokobiałkowy deser. Ta dieta jest zalecana osobom z ostrymi wahaniami metabolizmu i aktywnością w godzinach porannych. W praktyce łatwiej jest wprowadzić dietę z dystrybucją białka, ponieważ nie wymaga ona drastycznych ograniczeń żywieniowych. Jednakże jest mniej skuteczna niż dieta z redystrybucją białka. Przed wprowadzeniem tak radykalnej zmiany w diecie należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ źle zbilansowana dieta może prowadzić do niedoborów pokarmowych i niedożywienia. Pacjenci stosujący dietę z kontrolowaną zawartością białka powinni pozostawać pod stałą opieką dietetyka i lekarza.
