Anoreksja (również określana mianem zaburzenia odżywiania psychicznego) jest poważnym i jednym z najbardziej niebezpiecznych zaburzeń odżywiania. Charakteryzuje się znaczącym ograniczeniem spożycia pokarmów, pogubionym obrazem własnej sylwetki i lękiem przed przybieraniem na wadze. W klasyfikacji ICD-11 jest określonych szereg objawów, które muszą wystąpić, aby zdiagnozować chorobę. Jednym z nich jest wskaźnik BMI poniżej 18,5 kg/m2. Okazuje się jednak, że również wśród osób z prawidłową masą ciała, a także tych z nadwagą lub otyłością występują komplikacje podobne do tych występujących w anoreksji. Jest to zjawisko na tyle powszechne, że zostało określone mianem atypowej anoreksji i również jest zaliczane do zaburzeń odżywiania.
Cechy osoby cierpiącej na nietypową anoreksję
Osoby z nietypową anoreksją spełniają wszystkie kryteria rozpoznawcze zaburzeń odżywiania oprócz wysokiego BMI. Charakteryzują się nadmierną skupieniem na wyglądzie, lękiem przed otyłością, dysmorfofobią oraz znaczącą utratą masy ciała w krótkim czasie. Często doświadczają również niskiej samooceny, chronicznego zmęczenia, trudności z koncentracją, zaburzeń menstruacyjnych, depresji oraz niskiego nastroju i nawet myśli samobójczych. Symptomy, które powinny wzbudzać zaniepokojenie, obejmują m.in. pomijanie posiłków, jedzenie w samotności, nadmierną nerwowość czy częste waganie się. Nietypowa anoreksja może być tak samo niebezpieczna jak klasyczna odmiana choroby, a czasem nawet bardziej ze względu na trudności w jej rozpoznaniu oraz przekonanie osób dotkniętych problemem, że nie są wystarczająco chore, aby rozpocząć leczenie.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.