Nerki: etiologia, symptomatologia oraz zalecenia dietetyczne w kontekście schorzeń nerkowych

Nerczyca występuje głównie u dzieci do 12.. Roku życia (najczęściej w wieku 3–5 lat) i częściej u chłopców.. Jest to choroba przewlekła, z okresami remisji i nawrotów.. Chory powinien unikać nadmiernego wysiłku fizycznego, kontaktu z chemikaliami i infekcji wirusowych, które mogą indukować rozwój choroby.

Choroba ta polega na uszkodzeniu błony filtracyjnej kłębuszków nerkowych, co skutkuje wzrostem jej przepuszczalności, zwłaszcza dla białek z rodzaju albumin.. Najczęstszą przyczyną choroby są różne postacie pierwotnych kłębuszkowych zapaleń nerek.. Nerczycę często powodują również choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca, gruźlica, nowotwory), utrudniające odpływ krwi żylnej z nerki oraz uszkodzenia nerek na skutek leków, toksyn, substancji chemicznych.

Charakterystycznym objawem choroby jest obecność białka w moczu w ilości przekraczającej 50 mg/kg m.. c. /dobę, czego przyczyną są wtórna hipo- i dysproteinemia i hiperlipidemia.. W wynikach badań krwi zauważalne jest zmniejszenie stężenia białka całkowitego, albumin, gamma-globulin oraz zwiększenie alfa i beta-globulin oraz cholesterolu całkowitego, triglicerydów i lipoprotein frakcji LDL i VLDL.. Wraz z moczem następuje również zwiększona utrata jodu, wapnia i witamin rozpuszczalnych w wodzie, przyczyniając się do niedoboru tych związków w organizmie.. Nasilona resorpcja wody i sodu powoduje występowanie obrzęków – początkowo w okolicy oczu, później całego ciała.. Skóra chorego staje się cienka, podatna na urazy, włosy i paznokcie kruche i łamliwe.. Może wystąpić krwinkomocz, nadkrzepliwość krwi, nadciśnienie tętnicze i zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej.

Zapotrzebowanie energetyczne powinno być zgodne z normami dla dzieci zdrowych, odpowiednimi dla danego wieku.. Podaż protein musi zostać zwiększona o ilość utraconą z moczem, co należy wyznaczyć indywidualnie dla każdego chorego.. Białko powinno być pełnowartościowe, zawierające komplet aminokwasów egzogennych.. Należy wystrzegać się zbyt wysokiej podaży protein, która może zwiększać ciśnienie śródkłębuszkowe nerek i nasilać przesącz kłębuszkowy, prowadząc do uszkodzenia narządu.. W okresie występowania obrzęków należy ograniczyć podaż wody i sodu.. Zapotrzebowanie na płyny ustalane jest indywidualnie na podstawie określenia dobowej diurezy.. Stosowanie leków moczopędnych wymaga uzupełnienia utraconego z moczem potasu, co należy uwzględnić podczas tworzenia jadłospisu.. Zespołowi nerczycowemu często towarzyszą zaburzenia metabolizmu lipidów, dlatego należy zadbać o odpowiednią podaż i źródło tłuszczów w diecie – absolutną eliminację kwasów tłuszczowych trans i cukru, zadbanie o odpowiedni stosunek kwasów omega-3 do omega-6, zwiększenie spożycia jedno- i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych.. Przed uwzględnieniem w diecie dziecka chorującego na zespół nerczycowy konkretnych produktów, należy rozpatrzyć indywidualny stan zdrowia chorego – występujące nietolerancje (np.. Glutenu, laktozy), alergie (białko mleka, pszenica), niedobory pokarmowe, choroby współistniejące, aktualną czynność nerek itp.. Produkty zalecane w zespole nerczycowym to głównie żywność niskosodowa, będąca źródłem pełnowartościowego białka, węglowodanów złożonych i tłuszczu o prawidłowym stosunku poszczególnych kwasów tłuszczowych, bogata w witaminy, minerały, przeciwutleniacze i błonnik.. Nie zaleca się spożywania żywności zasobnej w sól, cukier, kwasy tłuszczowe trans oraz smażonej i wysokoprzetworzonej.