1 / 1
1 zdjęcie
411
Nocne zaburzenia jedzenia - objawy i metody leczenia
Otyłość
Zaburzenia Odżywiania
Odchudzanie
Laura Schneider
Autor
2026-09-25
Data
3 min. czytania
article.read_time
3
Rozdziały
Dlaczego niektórzy ludzie, mimo deklarowanego planu żywieniowego i ćwiczeń fizycznych, nie potrafią zmniejszyć swojej wagi? Poświęcają swój czas i pieniądze, jednak nie są w stanie zauważyć pożądanych rezultatów swoich starań i zaangażowania. Głównym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę, jest utrata kontroli nad jedzeniem, która prowadzi do porzucenia dalszych prób zmniejszenia wagi, co ostatecznie prowadzi do nadwagi lub otyłości. Jedni spożywają posiłki między głównymi posiłkami, inni ukrywają swoje jedzenie, a niektórzy jedzą głównie w nocy. Ci ostatni cierpią na nocne zaburzenia jedzenia, które negatywnie wpływają na ich szanse na utratę wagi.
Zespół Nadmiernego Żywienia W Nocy
Zespół Nadmiernego Żywienia W Nocy (Night Eating Syndrome) to zaburzenie odżywiania, które objawia się niekontrolowanym i powtarzającym się nadmiernym spożywaniem pokarmów w nocy. Występuje u 1,5% populacji i dotyczy osób doświadczających napadów objadania się, chcących zmniejszyć wagę, cierpiących na otyłość, depresję, bulimię lub zaburzenia snu.
Objawy związane ze spożywaniem posiłków w nocy
Istnieje szereg specyficznych oznak, które mogą pomóc w rozpoznaniu tego schorzenia i podjęciu odpowiednich działań. Do najbardziej typowych zachowań i objawów należą: brak łaknienia rano, co przypomina anoreksję poranną, ponieważ pacjent nie przyjmuje posiłku przez kilka godzin po przebudzeniu. Co najmniej cztery razy w tygodniu pomija śniadanie; ponad połowa dziennych kalorii jest spożywana po godzinie 19.00, zaburzenia snu, trudności z zasypianiem, budzenie się w nocy, aby zjeść, preferowanie węglowodanów, pojawienie się poczucia winy i wstydu związane z nocnym jedzeniem, pogorszenie nastroju (zmęczenie, niepokój, napięcie, winy), zmiany w poziomach hormonów, takich jak obniżenie melatoniny i wzrost leptyny oraz kortyzolu, utrzymywanie się objawów przez co najmniej dwa miesiące. Wymienione symptomy mogą nasilać się lub pojawiać się na skutek stresu lub bezsenności. Istnieją przypuszczenia o genetycznych czynnikach predysponujących, jednak nie ma na ten temat jednoznaczności. Przyczyną NES mogą być również depresja lub inne zaburzenia psychiczne, jak cukrzyca czy refluks żołądkowo-przełykowy. Istnieje hipoteza, że jedzenie zastępuje nieświadome marzenia, plany i myśli, których uświadomienie jest trudne lub niemożliwe. W ten sposób posiłek pełni funkcję kompensacyjną - dla samotności, niskiej samooceny lub obniżonego nastroju.
Terapia zaburzeń nadmiernego spożywania pokarmów w nocy
W procesie leczenia zaburzenia nadmiernego jedzenia nocnego kluczową rolę odgrywa kompleksowe podejście, łączące farmakologię, dietetykę i psychoterapię. Leczenie farmakologiczne jest zwykle skierowane do osób z depresją lub zaburzeniami hormonalnymi, takimi jak niedobór melatoniny lub leptyny. Dietetyk pomaga w kształtowaniu zdrowych nawyków żywieniowych, w tym planowaniu posiłków i przygotowywania posiłków o niskiej kaloryczności. Psycholog natomiast wspiera redukcję stresu i lęku poprzez techniki behawioralne i relaksacyjne. Ważne jest również zapewnienie komfortu i higieny podczas snu, aby poprawić jego jakość i przeciwdziałać bezsenności. Pacjent powinien chodzić do łóżka zmęczony i gotowy do snu, ograniczać czas snu do sześciu godzin i unikać drzemek w ciągu dnia. Badania diagnostyczne, takie jak EEG, EMG i EOG, mogą pomóc w doborze odpowiedniej terapii farmakologicznej. Mimo trudności, zaburzenie to jest podatne na leczenie, jednak kluczowym czynnikiem jest motywacja pacjenta do zmiany i konsekwentne działanie.
