1 / 1
1 zdjęcie
354
Metabolicznie zdrowa nadwaga
Konsekwencje Zdrowotne
Choroby Układu Krążenia
Metabolizm Węglowodanów
Akceptacja Ciała
Metabolizm
Olivia Davis
Autor
2026-09-25
Data
7 min. czytania
article.read_time
6
Rozdziały
Nadwaga, bez wątpienia, jest epidemią XXI wieku. Coraz częściej mówi się o jej ujemnych konsekwencjach dla zdrowia, a mimo to procent ludzi z nadwagą rośnie co roku. Wśród tych negatywnych skutków wymieniane są zaburzenia przemiany węglowodanów, choroby układu krążenia, dyslipidemia oraz wiele innych. Czy jednak każda osoba z nadwagą doświadcza tych skutków? Okazuje się, że istnieją przypadki, w których te komplikacje nie rozwijają się. Ten rodzaj nadwagi nazywany jest metabolicznie zdrową nadwagą (MHO), której pojęcie jest szeroko dyskutowane w środowisku medycznym, ale także często podkreślane przez zwolenników ruchu body positive i aktywistów walczących z dyskryminacją z powodu wagi.
Czym jest otyłość – definicja i klasyfikacja według standardów medycznych
Zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych w jedenastej rewizji (ICD-11) otyłość stanowi wieloczynnikowe, przewlekłe schorzenie o złożonej etiologii, którego podłożem jest nadmierne nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie. Przyczyny tego stanu mogą mieć charakter środowiskowy – w tym niewłaściwe nawyki żywieniowe oraz brak aktywności fizycznej – jak również psychologiczny (np. zaburzenia odżywiania się na tle emocjonalnym) czy biologiczny (predyspozycje genetyczne lub zaburzenia hormonalne). Podstawowym narzędziem diagnostycznym pozostaje wskaźnik masy ciała (BMI), którego wartość równowartościowa lub przekraczająca 30 kg/m² uprawnia do rozpoznania otyłości. W obrębie tej jednostki chorobowej wyróżnia się dwa główne fenotypy dystrybucji tkanki tłuszczowej: typ pośladkowo-udowy (określany mianem gynoidalnego), charakterystyczny dla kobiet, oraz typ brzuszny (androidalny), częściej spotykany u mężczyzn. Ten drugi wiąże się z istotnie wyższym ryzykiem powikłań metabolicznych, w tym insulinooporności, hiperglikemii, dyslipidemia oraz nadciśnienia tętniczego. Niemniej jednak istnieje podgrupa pacjentów z BMI ≥ 30 kg/m², u których – pomimo znacznej nadwagi – nie obserwuje się zaburzeń metabolicznych; zjawisko to nosi nazwę "otyłości metabolicznie obojętnej" lub "zdrowej otyłości", choć jego długoterminowe konsekwencje pozostają przedmiotem badań naukowych.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.
Tagi
