1 / 1
1 zdjęcie
409
Czy posiadamy wiedzę na temat atrybutów tych elementów?
Zdrowa Dieta
Lena Bauer
Autor
2026-03-18
Data
5 min. czytania
article.read_time
6
Rozdziały
Chemiczne komponenty stanowią podstawę całej materii ziemskiej.
Czy to naprawdę to, co skrywa się za symbolem 'b'?
Bor to pierwiastek chemiczny, który występuje naturalnie w ludzkim szkielecie, trachei oraz tarczycy. Jest on podobny pod względem struktury chemicznej do węgla i krzemu. Do naturalnych źródeł tego mikroelementu należą przede wszystkim orzechy, świeże owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste. W kontekście aktywności fizycznej bor znajduje swoje miejsce jako środek wspomagający osoby zajmujące się sportami siłowo-wytrzymałościowymi lub kulturystyką. Ponadto może być skutecznie wykorzystywany przez amatorów z uwagi na jego zdrowotne właściwości. Bor to półmetal o szerokim spektrum działania w odniesieniu do ludzkiego organizmu. Do korzyści związanych z jego stosowaniem należą między innymi: - pobudzenie aktywności testosteronu i estrogenów; - zapobieganie osteoporozie i wpływ na układ kostny poprzez zapobieganie utracie wapnia; - działanie antyseptyczne i przeciwwirusowe; - ochrona przed nowotworami piersi; - wpływ na aktywność enzymów; - poprawa metabolizmu oraz transformacji substancji białkowych. Dawkowanie boru powinno być ściśle związane z aktualnymi potrzebami organizmu na ten pierwiastek, podobnie jak w przypadku większości suplementów. Badania naukowe wskazują, że dzienna dawka boru powinna wynosić od 4 do 10 mg.
A więc jod
Jod jako składnik pokarmowy jest minerałem, który występuje pod postacią rozpuszczalnego w wodzie jodku, nieorganicznego jodu lub soli. Ten pierwiastek pozyskuje się z wodorostów, które potrafią gromadzić aż 30000 razy większe ilości tej substancji niż te występujące w wodzie. W poszukiwaniu jego źródeł w żywności należy uwzględnić cebulę, mleko, mięso wieprzowe i wołowe, nasiona słonecznika oraz orzechy. Jod odpowiada za regulację poziomu hormonów tarczycy, takich jak tyroksyna i trójjodotyronina. Niedobór tych związków może powodować osłabienie funkcji poznawczych. Oznacza to, że pierwiastek ten jest odpowiedzialny za działanie układu nerwowego. Ponadto odpowiada za: – poprawę wydolności fizycznej; – odżywianie skóry, włosów i paznokci; – zapobieganie powstawaniu wola. Suplementacja jodem nie jest jednak powszechnie stosowana. Niedobory w rozwiniętych krajach są rzadko spotykane, ze względu na rozmaitość diety. Terapia z wykorzystaniem tego pierwiastka może być rozpoczęta pod warunkiem zaprzestania spożywania soli i produktów na bazie alg. Przyjmuje się, że dobowa dawka, po spełnieniu powyższych zaleceń, powinna wynosić od 0,075 do 0,15 mg. Wysokie dawki mogą prowadzić do zahamowania działania tarczycy.
Parę słów o manganie
Mangan jest metalem przejściowym, który nie występuje w naturze jako wolny element. Zazwyczaj spotyka się go w połączeniach z żelazem lub innymi minerałami. Można je znaleźć w orzechach, produktach pełnoziarnistych, a także w warzywach, takich jak buraczki, groch, szpinak, ziemniaki, jak również zielona i czarna herbata. Mangan pełni niezbędną rolę w naszym zdrowiu. Poza pobudzaniem procesów uwalniania witamin i antyoksydacji komórek, jest także odpowiedzialny za: regulację procesów przemiany białek, cukrów i lipidów; usuwanie objawów zmęczenia; zwiększenie pamięci; poprawę działania mięśni. Niedobory manganu mogą spowodować poważne problemy zdrowotne, takie jak: osteoporozę, chorobę zwyrodnieniową stawów, podwyższone ryzyko wystąpienia padaczki, a także negatywny wpływ na płodność. Dzienna dawka manganu wynosi około 2,3 mg dla mężczyzn i 1,8 mg dla kobiet.
Jak działa selen?
Ten pierwiastnik jest klasyfikowany jako jedna z dwudziestu czterech podstawowych witamin i minerałów, które są niezbędne do utrzymania optymalnego stanu zdrowia. Występuje on w organizmie ludzkim oraz w przyrodzie jedynie w śladowych ilościach, dlatego też zaliczany jest do mikroskładników. Jest obecny w wielu produktach spożywczych, takich jak drożdże, grzyby, jaja, kiełbasa z kalarepy, orzechy, pomidory, produkty zbożowe, ryby i szparagi. Aby zwiększyć ogólne samopoczucie i zdrowie, zaleca się przyjmowanie od 200 do 300 mg selenu dziennie. Selen wykazuje głównie działanie antyoksydacyjne - neutralizuje wolne rodniki oraz chroni erytrocyty przed ich szkodliwym wpływem. Ma także wpływ na wiele innych aspektów naszego organizmu, takich jak zapobieganie nowotworom, wpływ na układ immunologiczny, zapobieganie chorobom układu krążenia i działanie antyproliferacyjne oraz przeciwzapalne.
Składnik pochodzący z owoców morza
Vanad, jako pierwiastek chemiczny, charakteryzuje się dużą odpornością na wiele substancji, w tym wodę, kwas azotowy i kwas siarkowy, a także zasady. Jednakże, występuje on w tkance kostnej oraz w niewielkich ilościach w żywności. Źródłem vanadu są owoce morza, takie jak ostrygi, małże, homary, kraby, i ślimaki, ale można go także znaleźć w produktach pełnoziarnistych, chmielu oraz pietruszce. Vanad wykorzystuje się głównie w leczeniu cukrzycy, gdyż jego mechanizm działania jest podobny do insuliny, co pozwala na redukcję nadmiernego ciśnienia krwi oraz normalizację poziomu cukru we krwi. Ten pierwiastek ma także zastosowanie w profilaktyce zawałów serca i prewencji odkładania się złego cholesterolu (LDL) w naczyniach krwionośnych. Należy jednak zauważyć, że działanie vanadu nie jest jeszcze w pełni zrozumiałe, i prowadzone są ciągłe badania w celu określenia jego wpływu na zdrowie człowieka. Obecnie potwierdzono, że vanad pełni głównie funkcję profilaktyczną w kontekście prawidłowego funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego. Zalecana dzienna dawka tego pierwiastka wynosi 100 mg i powinna być podawana doustnie raz dziennie osobom z nieprawidłową tolerancją glukozy.
Potężny sprzymierzeniec żelazny
Żelazo, oznaczane symbolem Fe, jest niezbędnym składnikiem mineralnym, który tworzy część hemoglobiny – podstawowego transportera tlenu po całym organizmie. Występuje ono naturalnie w produktach mięsnych, wątrobie, rybach, żółtkach jaj, twarogu, orzechach, mleku, warzywach strączkowych, krewetkach oraz brokułach i szpinaku. Pierwiastek ten umożliwia wiązanie dwutlenku węgla (składnika hemoglobiny) i kierowanie jego transportu do płuc, skąd jest usuwany. Jest on kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania organizmu i powinien być stosowany w przypadku zaburzeń krążenia, obniżonej odporności i wydolności fizycznej, problemów z koncentracją oraz pogorszonym stanem włosów i paznokci. Dawkę żelaza określa przede wszystkim płeć. Obecnie obowiązujące normy zalecają następujące, dobowe dawki pierwiastka: – 19 mg dla dorosłych kobiet; – 25 mg dla kobiet w ciąży; – 17 mg dla dorosłych mężczyzn. Należy również wspomnieć, że substancje zawarte w niektórych roślinach, takie jak papryka chilli, rozmaryn oraz kawa i herbata, mogą ograniczać wchłanianie żelaza.
Tagi
