BCAA - nicht nur für körperlich aktive Menschen

Izoleucyna jest organiczny związek chemiczny, który zaliczany jest do grupy egzogennych aminokwasów. Jest również izomerem leucyny, aminokwasu opisywanego już przez mnie. Wraz z waliną tworzą one kompleks. Izoleucyna występuje w praktycznie każdym rodzaju białka, w tym w osoczu krwi, hemoglobinie i kazeinie. Analizując naturalne produkty, izoleucyna jest obecna w jajach, rybach, produktach mięsnych i mlecznych, orzechach ziemnych, migdałach, soczewicy i sezamie. Izomer leucyny bierze udział w przede wszystkim w procesie syntezy białek, które zachodzą w wątrobie i tkance mięśniowej. Jest silniejszy od waliny i słabszy od swojego prekursora, leucyny. Wraz z pozostałymi dwoma aminokwasami tworzącymi kompleks BCAA odpowiada za hamowanie szkodliwych reakcji katabolicznych i stymulację procesów regeneracyjnych. Pomimo braku empirycznych dowodów, przyjmuje się, że izoleucyna pośredniczy w cyklu absorpcji glukozy i jej transformacji w naturalną energię dla organizmu. To tłumaczy jej udział w regulacji poziomu cukru we krwi. Ponadto przyśpiesza gojenie ran, jest niezbędna do syntezy hemoglobiny oraz wspomaga regenerację tkanek, włókien mięśniowych, skóry i paznokci. Dodatkowo jest zaliczana do jednego z niezbędnych elementów do produkcji hemoglobiny. Zdrowotna rola aminokwasów egzogennych znalazła zastosowanie w leczeniu licznych przypadłości.

Isoleucyna jest skutecznym rozwiązaniem w naszym jadłospisie, jeśli chcemy zwiększyć spożycie glukozy przez nasze ciało. Zalecana dzienna dawka, która powinna być przyjmowana w trakcie lub po posiłku, wynosi od 2 do 5 gramów.

Niedobór izoleucyny jest stwierdzany u osób, u których stwierdzono niedobór białka w diecie. Do symptomów niedostatecznej podaży izoleucyny należą m.in. apatia, bóle głowy, depresje, splątanie, zawroty głowy oraz zmęczenie. Zbyt duża ilość izoleucyny może prowadzić do obniżenia poziomu innego aminokwasu, tyrozyny, co może skutkować spadkiem stężenia dopaminy, prowadząc do pogorszenia nastroju i nawet rozwinięcia się depresji. Inne objawy nadmiaru izoleucyny to: - nadciśnienie, - niestrawność, - zaczerwienienie twarzy, - zmęczenie, - zwiększone oddawanie moczu, co może prowadzić do utraty składników odżywczych. Suplementacja izoleucyną nie jest zalecana dla dzieci, kobiet w ciąży i karmiących, a także młodzieży w okresie dorastania. Izoleucyna jest również przeciwwskazana dla osób z chorobami wątroby i chorobą Parkinsona.

Wykryto wiele badań, które potwierdzają zdrowotną rolę aminokwasów BCAA. Pomimo ich częstego traktowania jako suplementu typowo dla sportowców, znajdują one często zastosowanie w terapii różnych dolegliwości. W badaniu przeprowadzonym przez Cangiano, celem było złagodzenie anoreksji występującej u większości pacjentów z rakiem. Grupa badawcza otrzymywała trzy razy dziennie dawkę 14,4 g BCAA przez okres jednego tygodnia.

In comparison to the control group, the consumption of branched-chain amino acids in patients who were administered them noticeably increased. This outcome was attained by limiting the brain's uptake of tryptophan. Consequently, the production of serotonin was reduced, resulting in heightened hunger. Richardson's experiment validated the utility of exogenous amino acids in treating late dyskinesia. Over the course of 14 days, patients ingested a dosage of 209 mg/kg m. c. three times daily. The outcomes confirm a substantial decrease in the frequency of involuntary movements in patients and did not cause any adverse side effects. Valine is the last amino acid that forms the BCAA complex. Abbreviated as 'V', it is also an exogenous organic chemical compound with an aliphatic nature. Apart from conventional amino acid supplements, it is frequently found in carbohydrate-protein supplements and peri-workout stacks. Natural sources of valine include poultry products, fish and seafood, eggs, cheeses, sesame, lentils, soy, walnuts, and marine algae such as spirulina. I have previously mentioned some of these products and their benefits in my earlier articles. Valine, like the other components of EAA/BCAA complexes, is responsible for post-exercise recovery of the body burdened with physical exertion. Its anti-catabolic activity shields muscle cells from breakdown caused by undesired acidification of the body and motivates the body to synthesize proteins. Valine is also employed in the synthesis of vitamin B5 (pantothenic acid). Valine, alongside its 'partners', maintains the glucose level in the blood, positively impacting the body's natural energy production. Its supplementation aids in the regulation of: - metabolism, - hormonal balance, - nervous system operation, - immune system functioning. In most cases, valine is taken in the form of a mixture of branched-chain amino acids, hence the daily dose of the preparation will be similar to that of the remaining compounds. The serving should contain between 2 and 5 g and is taken up to three times a day.

Niedobór waliny jest szczególnie powszechny u osób cierpiących na niedożywienie, stosujących diety o wysokiej zawartości białek lub eliminacyjne w przypadku alergii pokarmowych. Skutkami niedoboru tego aminokwasu są: bezsenność, brak łaknienia, mioklonie (drżenia mięśni), nadmierna wrażliwość na dotyk, spadek masy ciała. Dlaczego dieta z wysoką zawartością białek może prowadzić do niedoborów waliny? Walina odgrywa kluczową rolę w metabolizmie białek i transporcie azotu z wątroby do innych tkanek ciała. Dzięki temu pomaga chronić ten organ detoksykacyjny nie tylko przed chorobami, ale także przed skutkami toksycznych substancji, takich jak alkohol lub narkotyki. Nadmiar waliny może objawiać się między innymi uczuciem mrowienia skóry (parestezje), hipoglikemią, uszkodzeniem funkcji nerek i wątroby.

Istotne znaczenie mają również zaburzenia percepcji, objawiające się jako omamy i halucynacje. Olbrzymia liczba badań nad skutecznością EAA i BCAA pozwala potwierdzić, że stosowanie tych aminokwasów jest nie tylko skuteczne u osób uprawiających sport. Przykładem może być doświadczenie z pacjentami z zaburzeniami afektywnymi, którzy przez tydzień przyjmowali stałą dawkę rozgałęzionych aminokwasów. Dzienna dawka preparatu wynosiła 60 g. Po siedmiu dniach badania potwierdziły znaczące zmniejszenie objawów tej choroby. Inne badanie może być eksperyment Peitza przeprowadzony na chorych na fenyloketonurię. Wykorzystując rezonans magnetyczny próbowano wykazać korelacje pomiędzy stężeniem fenyloalaniny a działaniem aminokwasów egzogennych. Chorzy przyjmowali fenyloalaninę zarówno osobno, jak i w połączeniu z badanymi związkami. Badacze odnotowali znaczące zahamowanie wzrostu stężenia tego związku po spożyciu go wraz z BCAA.