Doskonal swoją technikę biegania

W wielu sytuacjach nie potrzeba nic poprawiać, jednakże zwróć uwagę, w jaki sposób Twoje stopy dotykają podłoża. Technika prawidłowa wymaga, aby one lądowały równomiernie rozdzielając nacisk. Dopuszczalne jest delikatne przechylenie stopy na zewnątrz, lecz sygnałem ostrzegawczym dla Ciebie powinno być nadmierne przechylenie do wewnątrz lub na zewnątrz. Aby siła naszego kroku była przekazywana bezpośrednio i skutecznie, należy wyeliminować wszelkie istniejące skrajności. Klucz do sukcesu jest neutralne, jednolicie ustawienie stopy.

Gdy utrzymujemy stałą prędkość około 8 km/h podczas biegania (powolne, klasyczne bieganie), musimy zadbać, aby nasz krok biegowy był fizjologiczny. Unikajmy nadmiernego wydłużania go lub celowego skracania. Nasz stopa powinna zawsze opadać pod kolanem (nie przed!). Jeśli stopa nogi kroczącej ląduje w odległości zbyt dużej od środka ciężkości ciała, może to spowodować siłę hamującą. Krok biegowy rozpoczyna się od przewijania się stopy od pięty, przez śródstopie, aż po palce u nóg.

Prawidłowe działanie ramion jest niezbędnym składnikiem biegania. Ich pozycja w stawie łokciowym powinna wynosić około 90 stopni. Dłonie natomiast powinny być pozycjonowane tak, jakby trzymały delikatne piórko (nikdy nie powinny być zaciśnięte w pięść). Po ustaleniu tych elementów, skupmy się na naszych barkach, które podczas biegu powinny być odprężone na tyle, aby nie były nadmiernie podniesione i sztywne.

Ciało i głowa powinny być ustawione prosto. To krótkie streszczenie tego punktu techniki. Jednak kluczowe jest tutaj zachowanie równowagi, która jest silnie zależna od mięśni posturalnych. Nie możemy przesadnie obracać naszego ciała na boki lub przesadnie się wyginać. Należy dbać o naturalne położenie ciała podczas biegu, ale bez skrajności. Szyja i szczęka nie powinny być napięte. Często nie zdajemy sobie sprawy, że podczas gdy nasze ciało się poprawnie porusza, szczęka jest zbyt mocno zaciskana. To może zaskoczyć wielu, ale trenerzy często zalecają swoim zawodnikom bieganie z rulonikami papieru w ustach, aby wyeliminować nadmierną napiętość w szczęce. Obecnie nawet specjalne uchwyty szczękowo-gnykowe służą do poprawy tego aspektu.