Ekstrakt z orzecha czarnego - działania niepożądane... Czarny orzech i pasożyty

Orzech czarny (Juglans nigra) to gatunek pochodzący z Ameryki Północnej. Ze względu na wyjątkowo twardą strukturę rzadko jest wykorzystywany w przemyśle spożywczym. Najczęściej spotykany w postaci ekstraktu, uzyskiwanego z zielonej łupiny orzecha. Od wieków stosowany w medycynie naturalnej jako lek o działaniu przeciwzapalnym, antyoksydacyjnym i chroniącym komórki nerwowe. Obecnie cieszy się większą popularnością dzięki propagowaniu przez nieżyjącą już kanadyjską specjalistkę od terapii alternatywnych, dr Clark. Uważała ona, że zielona łupina orzecha czarnego wspomaga eliminację pasożytów i może mieć wpływ na leczenie nowotworów.

Orzech czarny zawiera juglon, substancję, której działanie przeciwpasożytnicze jest słabo udokumentowane. Bezpieczeństwo stosowania jego ekstrakcji jest kwestionowane ze względu na potencjalne toksyczne działanie na organizm człowieka. Brak klinicznych badań przeprowadzonych na ludziach potwierdzających skuteczność orzecha czarnego w zwalczaniu pasożytów. Istnieją jednak badania przeprowadzone na zwierzętach, które sugerują jego działanie przeciwko różnym grupom pasożytów, jednak ich wyniki nie mogą być jednoznacznie przeniesione na ludzi.

Niektóre gatunki roślin, które rosną w sąsiedztwie czarnego orzecha, np. ziemniaki, pomidory czy jabłonie, wykazują niekorzystne objawy, takie jak żółknięcie, wysychanie i nawet obumieranie. Zjawisko to jest wywołane przez juglon, substancję występującą w korzeniach tej rośliny. Warto podkreślić, że stężenie juglonu w korzeniach jest znacznie wyższe niż w innych częściach orzecha. Ze względu na toksyczność juglonu dla roślin oraz doniesienia o jego negatywnym wpływie na zwierzęta, nie można wykluczyć, że spożycie ekstraktu z czarnego orzecha może wywołać niepożądane skutki zdrowotne u ludzi. Ponadto, orzechy należą do mocnych alergenów, co może prowadzić do reakcji alergicznych, w tym zapalenia skóry. W medycynie ludowej łupiny czarnego orzecha stosowano jedynie w postaci okładów, a nie jako doustne ekstrakty. Przed zastosowaniem takiego preparatu warto rozważyć jego potencjalne ryzyko, gdyż nie wszystkie jego działanie są dobrze poznane. Spożycie ekstraktu może okazać się bardziej szkodliwe niż korzystne.