Zródło

problemu nie tkwi w naszych postawach wychowawczych. Dobrym pomysłem jest także skorzystanie z pomocy specjalisty – psychologa lub psychoterapeuty. Nie bójmy się takich kroków, wczesna diagnoza i pomoc może zapobiec dalszemu nasileniu objawów.
Syndrom Gotowości Anorektycznej, choć nie jest tak groźny jak jadłowstręt psychiczny, zawsze stanowi sygnał ostrzegawczy, oznacza bowiem trudności w funkcjonowaniu młodej osoby. Brak wsparcia i dalsze nagromadzenie stresujących sytuacji mogą doprowadzić do narastania symptomów, a w efekcie – ekspresji pełnoobjawowej anoreksji. Z kolei wczesne wykrycie zagrożenia i podjęcie działań profilaktyczno-terapeutycznych daje szansę na zmianę nieprawidłowego stosunku do jedzenia i własnego ciała, wzrost samoakceptacji i jakości życia młodych osób. Dlatego nie bagatelizujmy wczesnych sygnałów i nie zwlekajmy z podjęciem działania – ceną jaką zapłacimy za ignorowanie problemu może być życie naszego dziecka.