Der Gemeine Löwenzahn, wissenschaftlich als *Taraxacum officinale* bekannt, zählt seit Jahrhunderten zu den vielseitigsten Heilpflanzen in der Hausmedizin und pharmazeutischen Zubereitungen. Seine breite Wirksamkeit – von der Linderung hartnäckigen Hustens bis hin zur Unterstützung der Entgiftung des Körpers – macht ihn zu einem unverzichtbaren, aber oft unterschätzten Bestandteil der Naturheilkunde. Obwohl er zugunsten exotischerer Pflanzen häufig übersehen wird, bergen seine Blätter, Wurzeln und Blüten eine Fülle bioaktiver Verbindungen mit nachgewiesenen gesundheitsfördernden Eigenschaften. Erfahren Sie, warum es sich lohnt, ihn in die tägliche Prophylaxe einzubinden und wie Sie sein Potenzial optimal durch Sirupe, Tees oder frische Salate nutzen können.
Podbiał pospolity
Podbiał pospolity od wieków stosowany był i ceniony w medycynie ludowej za swe właściwości lecznicze.. Odpowiadają za nie obecne w roślinie w dużych ilościach różnorodne olejki eteryczne oraz składniki bioaktywne, jak np.. flawonoidy czy triterpeny. Już wybitny rzymski przyrodnik, zwany Pliniuszem Starszym, żyjący w latach 23–79, zalecał wdychanie dymu z tlących się liści podbiału, co było skutecznym lekarstwem na suchy i ostry kaszel.. Przed wojną natomiast słynna pisarka, A.. Potocka, tak właśnie pisała o owym kwiecie:
Ledwo słońce zacznie przygrzewać́, a śnieg jeszcze miesiącami leży, już̇ ukazują̨ się̨ jak złote gwiazdki wśród szarzyzny swego otoczenia kwiaty podbiału.. Nie bez słuszności spieszy się̨ ten poczciwy kwiatek; ileż̇ to bowiem staruszków dychawicznych, ile dzieci kaszlących, osłabionych zimową niewolą oczekuje go z upragnieniem.. Wywodzi się on z rodziny złożonych występujących w Europie, a także północnej Afryce czy środkowej i północnej Azji.. W Polsce spotkać go można nad brzegami wód oraz w wilgotnych zaroślach, a nawet gliniastych zboczach czy przy torach kolejowych.. Co ciekawe, w składzie podbiału odnotowano alkaloidy pirolizydynowe, a więc substancje hepatotoksyczne, mogące skutkować uszkodzeniem wątroby, a w skrajnych przypadkach nawet nowotworem gruczołu.. Ich ilość jest jednak znikoma i w większości ulegają degradacji w ekstraktach z gorącej wody.
Podbiał pospolity – właściwości
Nie od dziś wiadomo, że podbiał pospolity charakteryzuje się właściwościami leczniczymi w przypadku kaszlu, zapalenia oskrzeli oraz zaburzeń astmatycznych.. Odpowiedzialne są za to jego funkcje wykrztuśne oraz właśnie przeciwkaszlowe.. Po spożyciu powleka błony śluzowe jamy ustnej oraz gardła, w efekcie zmniejszając ich podrażnienie.. Skutkuje to spęcznieniem i rozrzedzeniem zalegającej wydzieliny.. Równocześnie pobudzone zostają ruchy nabłonka rzęskowego, co ułatwia odkrztuszanie.. Dodatkowo zawarte w roślinie flawonoidy wpływają na obniżenie napięcia mięśni gładkich górnych dróg oddechowych i oskrzeli.. Udowodniono także jego działanie antyoksydacyjne oraz przeciwbakteryjne i przeciwzapalne.. Badania dowodzą, iż wykazuje on też aktywność antyproliferacyjną w komórkach nowotworowych.. Wiąże się to z pewnością z obecnością w roślinie kwercetyny – związku o potencjalnie silnym efekcie chemioterapeutycznym.. W efekcie skuteczny jest on zarówno w profilaktyce, jak i w leczeniu niektórych rodzajów nowotworów.. Ponadto odnotowano aktywność neuroprotekcyjną podbiału, co może być użyteczne w terapii chorób neurodegeneracyjnych, zwłaszcza tych związanych ze stresem oksydacyjnym.. Okazuje się bowiem, że roślina ta znacząco chroni komórki organizmu właśnie przed stresem oksydacyjnym.. Uważa się, że skuteczny może by również w łagodzeniu, a nawet leczeniu wrzodów żołądka oraz wszelkich ropni.
Liście podbiału
Za surowiec leczniczy, jak już wspomniałam, służą zarówno liście, jak i pąki kwiatów podbiału.. Te pierwsze jednak zwykle są bardziej preferowane, zwłaszcza w przypadku działania powlekającego oraz ściągającego, kwiaty natomiast wykazują silniejszą aktywność rozkurczową.. Najlepszymi właściwościami cechują się te młode, ale już dobrze rozwinięte liście, takie, które wolne są od plam, a także bez ogonka.. W celu ususzenia należy umieścić je w cieniu, rozłożone cienką warstwą, najlepiej w miejscu z przewiewem powietrza.. Oczywiście, mając suszarnię, można wykonać ów proces, ogrzewając je do 40 ° C.. W swym składzie zawierają one do 8% śluzu, a także drogocenne związki czynne odpowiedzialne za ich właściwości, m.. in. Garbniki, flawonoidy, olejki eteryczne czy składniki mineralne, zwłaszcza cynk.
Syrop z podbiału
Syrop z podbiału powleka błony śluzowe, dlatego tak skuteczny okazuje się przy schorzeniach górnych dróg oddechowych.. Jego przygotowanie jest niezwykle proste, a produkt taki cechuje się nie tylko o wiele niższą ceną, ale również o wiele lepszą jakością, gdyż mamy pewność co do pochodzenia surowców.. W tym celu należy zebrać kwiaty oraz łodyżki podbiału, a następnie wypłukać, osuszyć, drobno pokroić i zwilżyć alkoholem.. Całość odstawić najlepiej na 30 minut w zamkniętym słoiczku.. Na każde 200 ml lekko ubitych ziół należy zagotować szklankę wody, do której wrzuca się podbiał (woda musi być wrząca!), przykrywa i zostawia na co najmniej kilka godzin (a najlepiej do następnego dnia).. W tym momencie roślina oddaje związki śluzowe do wywaru.. Po tym czasie płyn należy przecedzić, a kwiatową masę dokładnie i mocno wycisnąć.. Tak przygotowany odwar należy wymieszać z taką samą objętością cukru.. Taki syrop może bez problemu być przechowywany bez procesu pasteryzacji.. Najlepiej spożywać po ok.. 10 ml syropu w sytuacjach zakażenia czy infekcji.. Podsumowując, podbiał pospolity jest rośliną o szerokim zastosowaniu w medycynie.. Niezwykle skuteczny okazuje się zwłaszcza w przypadku infekcji górnych dróg oddechowych przebiegających z męczącym kaszlem.. Doceniany był już w starożytności, jednak obecnie został nieco zapomniany.. Warto wypróbować jego cenne działanie i cieszyć się zdrowiem na dłużej!