Para w mięsie, czyli małe ilości mięsa

Jest to odmiana kiełbasy w postaci jednorodnej, czyli wykorzystującej bardzo drobno mielone surowce w procesie produkcyjnym. Przy analizie składu typowej parówki warto zastanowić się nad pytaniem: 'ile jest rzeczywistego mięsa w przetworzonej kiełbasku?'. Krytyka tego produktu spożywczego nie jest bezpodstawna - większość parówek zawiera znaczną ilość różnych substancji - wypełniaczy, a w mniejszym stopniu - mięsa. Co więc, poza mięsem, można odnaleźć w tym przysmaku wielu z nas? - emulsja, która na etykiecie występuje również pod nazwą 'skórki' - sama nazwa sugeruje, że nie jest ona dobrym dodatkiem; są to zmielone surowe skórki wieprzowe lub drobiowe, dzięki którym parówka jest tańsza, ale również mniej smaczna i mniej pożywna; - fosforany - E450, E451 i E452 - jeśli są wymienione w składzie parówek - lepiej uniknąć ich kupna; dla producentów fosforany są świetnym wypełniaczem - powodują rozszerzanie się białek i umożliwiają dodanie większej ilości wody; dla dzieci fosforany są barierą dla wapnia, co jest szczególnie istotne w ich diecie - utrudniają wchłanianie tego składnika, co jest również ważne w żywieniu dorosłych, ze względu na zwiększone ryzyko osteoporozy; - pozostałe chemikalia - poza fosforanami, łatwo odnaleźć również: azotyny i azotany, emulgatory, zagęszczacze, wzmacniacze smaku - lista tych substancji może być długa; - wypełniacze - umożliwiające obniżenie kosztów produkcji; najczęściej stosowane są: skrobia kukurydziana, skrobia gryczana, soja lub tłuszcz zwierzęcy.

Ten termin jest już dość powszechnie stosowany, niestety często przez producentów żywności. Dla nich jest to sposób oszczędności w produkcji, ale dla konsumenta oznacza produkt najniższej jakości i niestety charakterystyczny dla większości kiełbas. Kupując produkt zawierający w swoim składzie MOM, wybieramy raczej spożywanie nie mięsa, ale resztek. To ze względu na to, że mechanicznie rozdzielane mięso powstaje z tych części, które teoretycznie nie nadają się do spożywania, takich jak skóra, grzebienie czy skrzydła. Przypuszczenie, że w przypadku drobiu można wykorzystywać łapy oraz skórę szyi i głowy, a w przypadku mięsa innego rodzaju kości i ogony, jest nieprawdziwe. Resztki mięsno-kostne są przeciskane przez specjalne sita, co prowadzi do powstania tłuszczowo-mięsnej masy, w której znajdują się także chrząstki. W ostatnim etapie produkcji masa ta jest przekształcana w jednorodną papkę, idealnie nadającą się do produkcji kiełbas. Mimo że definicja mechanicznie rozdzielanego mięsa może wydawać się nieprzyjemna, tak naprawdę jest to masa bardzo popularna i powszechnie wykorzystywana przez producentów. Warto zwracać uwagę na etykiety produktów, które kupujemy - niestety bez problemu można znaleźć takie, które zamiast prawdziwego mięsa mogą zawierać nawet 70% MOM.

Parówki nie muszą być w pełni wyeliminowane z naszej diety. Chociaż warto ograniczyć ich spożycie do minimum, nie musimy całkowicie rezygnować z nich. Podobnie jak w większości przypadków, ważne jest zachowanie zdrowego rozsądku i przeczytanie etykiet produktów. Oto najważniejsze zasady do przestrzegania: - najważniejszym elementem jest ilość mięsa - jeśli na pierwszym miejscu widnieje MOM lub zawartość mięsa jest minimalna, należy zrezygnować z zakupu takiego produktu; najlepsze jakościowo zawierają ponad 70% mięsa, a można znaleźć te z ponad 90% jego zawartością; - obecność fosforanów w składzie jest wystarczającym powodem do odłożenia produktu na półkę; - warto wybierać parówki bez tak zwanej emulsji, czyli zmielonych skór, ale jeśli już występuje, powinna stanowić maksymalnie 10% składu; - parówki z wizerunkiem dzieci sugerują, że są lepsze jakościowo, jednak jest to najczęściej chwyt marketingowy - warto przeczytać skład, ponieważ zazwyczaj nie różni się on niczym od składu najtańszych parówek; - parówki cielęce są raczej mitem niż stanem faktycznym - cielęcina jest drogim mięsem, dlatego nie używa się jej do produkcji parówek; nie przeszkadza to jednak producentom w tworzeniu „parówek cielęcych”, których cena jest dużo wyższa od drobiowych czy wieprzowych, a zawartość cielęciny w nich sięga zaledwie 3%; - kupując parówki na wagę, mamy prawo poprosić sprzedawcę o przedstawienie ich składu.