Otyłość a stany lękowe – strategie interwencji w kryzysie psychodietetycznym

Podczas konsultacji z osobami borykającymi się z zaburzeniami odżywiania, dystorsją postrzegania własnej sylwetki lub nieharmonijnym stosunkiem do fizyczności, najbardziej rzucającą się w oczy cechą okazuje się ich głęboko zakorzeniony niepokój. Pacjenci często prezentują postawę defensywną, cechującą się obniżonym poczuciem własnej wartości lub całkowitym wycofaniem. Relacje moich podopiecznych ujawniają, iż lęk nie jest jedynie epizodycznym zjawiskiem z okresu dzieciństwa, lecz trwałym czynnikiem kształtującym ich codzienne decyzje – w tym te dotyczące sposobu żywienia. Empiryczne obserwacje wskazują, że w przeważającej większości przypadków to właśnie ten stan emocjonalny inicjuje patologiczne wzorce żywieniowe, które w skrajnych manifestacjach prowadzą do wyniszczenia organizmu bądź nadmiernej masy ciała, a w konsekwencji do trwałego upośledzenia funkcjonowania społecznego i fizycznego.