Die sarkopenische Adipositas repräsentiert einen komplexen pathophysiologischen Zustand, der im Rahmen des Alterungsprozesses auftritt und durch das paradoxe Zusammentreffen zweier gegensätzlicher Phänomene gekennzeichnet ist: einer progressiven Zunahme des Gesamtkörpergewichts – vornehmlich bedingt durch eine erhöhte Ansammlung von Fettgewebe – bei gleichzeitigem degenerativem Muskelabbau, der sich sowohl in einer Reduktion der fettfreien Muskelmasse als auch in einer verminderten funktionellen Leistungsfähigkeit äußert. Die Diagnosestellung dieses Syndroms basiert auf der Erfüllung präzise definierter Kriterien, zu denen ein Body-Mass-Index (BMI) von über 35 Kilogramm pro Quadratmeter, ein Körperfettanteil von mehr als 35 % der Gesamtkörpermasse, ein Fettgewebsindex von mindestens 9,5 kg/m² sowie ein Skelettmuskelmasseindex zählen, der unter dem Wert liegt, der zwei Standardabweichungen vom Mittelwert der Referenzpopulation im Alter von 18 bis 39 Jahren entspricht.
Otyłość sarkopeniczna – przyczyny
Zjawisko to częściej dotyka mężczyzn, ponieważ w procesie starzenia ich masa mięśniowa zostaje szybciej utracona niż u kobiet (między innymi przez zmniejszenie wydzielania testosteronu).. Rozwój sarkopenii może potęgować niska aktywność fizyczna, ale w jej rozwoju mają swój udział również uwarunkowania genetyczne.. Nadmierny zanik masy mięśniowej może być powodowany także przez zaburzenia tarczycy, niedożywienie oraz niektóre choroby przewlekłe (np.. Reumatoidalne zapalenie stawów).
Otyłość sarkopeniczna – objawy
Objawy otyłości sarkopenicznej to przede wszystkim osłabienie mięśniowe, szybko powstające zmęczenie, niska wytrzymałość na wysiłek, zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej oraz nadmierna masa ciała.. Im wcześniej rozpoznamy u siebie to schorzenie, tym lepiej, ponieważ wiąże się ona z ryzykiem rozwoju osteoporozy, upadkami i urazami, złamaniami, unieruchomieniem czy brakiem samodzielności w wykonywaniu codziennych czynności.. Dodatkowo otyłość może powodować cukrzycę, choroby układu krążenia oraz nowotwory.. Postępowanie terapeutyczno-profilaktyczne w przypadku otyłości sarkopenicznej to przede wszystkim zmiana stylu życia poprzez zwiększenie aktywności fizycznej oraz właściwy sposób odżywiania.. Najbardziej efektywnym rodzajem treningu dla osób z sarkopenią jest trening siłowy (oporowy).. Dzięki ćwiczeniom siłowym można uzyskać przyrost masy oraz siły mięśniowej.. Trening oporowy u osób starszych poprawia zdolność do chodzenia, wchodzenia po schodach oraz podnoszenia cięższych przedmiotów.. Oprócz samego treningu w terapii otyłości sarkopenicznej niezbędna jest także odpowiednia dieta.. Ważne jest, aby w każdym posiłku spożywać 20–30 g białka, co pobudza nasz organizm do produkcji białek mięśniowych.. Należy również wprowadzić restrykcję kaloryczną, która pozwoli nam wrócić do wagi mieszczącej się w normie BMI.. Wyraźne zwiększenie zaniku mięśni obserwuje się w kolejnych dekadach życia.. Jest to proces nieunikniony, nawet u osób aktywnych fizycznie.. Co innego jednak, jeśli zmniejszenie masy mięśniowej jest o wiele większe niż powinno, a dodatkowo występuje nadmierna tkanka tłuszczowa, której obecność powoduje tylko pogorszenie możliwości ruchowych oraz ryzyko chorób.. Warto dbać o masę naszych mięśni już w młodym wieku, aby starzejąc się mieć energię do życia.. Podstawą powinna być regularna aktywność fizyczna.. W końcu bezczynność ruchowa najmocniej osłabia siłę mięśni.
